Бог за нашите дела и работи ни одредил шест денови, а за Себе си задржал само еден ден – седмиот (Неделата).
На државните празници се потрошува сè она што е стекнато во работните денови.
На празниците, пак, на Црквата може и треба да се собира духовно богатство: мудрост, знаење, добри дела, молитви, и тоа пообилно отколку во работните денови.
Празникот не е само за да се остави работата и денот да мине неработно.
Празникот не е безработност ами празнување. Духовна и утешителна радост поради спознавањето и добивањето на Божјите дарови.
